Distributie voedselpakketten in volle gang
In de maand juli heeft onze partnerorganisatie Word and Deed India voedselpakketten uitgedeeld aan 209 gezinnen. In totaal zijn er nu ruim 480 gezinnen die een voedselpakket hebben ontvangen.
In de maand juli heeft onze partnerorganisatie Word and Deed India voedselpakketten uitgedeeld aan 209 gezinnen. In totaal zijn er nu ruim 480 gezinnen die een voedselpakket hebben ontvangen.
‘De huidige coronasituatie in Bangladesh is zeer ernstig. De besmettings- en sterftecijfers zijn erg hoog’, mailt Juliate Malakar, werkzaam bij CCDB, één van onze partnerorganisaties in Bangladesh. Maar ook: ‘Ik moet u helaas vertellen dat één van onze collega’s gisteren is overleden aan corona, hij had ernstige ademhalingsproblemen.’
De noodhulpactie van het Christelijk Noodhulpcluster is inmiddels een aantal weken op gang. Mede dankzij uw steun kunnen onze partners in de getroffen landen gerichte acties opzetten . Zo deelt onze partnerorganisatie Word and Deed India voedsel uit aan kwetsbare mensen.
De 24-jarige Daniela Cura volgde in 2019 een training ondernemerschap. Met de kennis die ze daar op deed opende ze haar nagelsalon Dulcacy. Samen met haar man en 6-jarige dochter woont Daniela op dat moment nog bij haar moeder in, maar met de inkomsten uit haar bedrijf kunnen ze eindelijk een zelfstandig huishouden starten. Daniela blikt terug op 2020:
‘Het bedrijf liep goed en ik had klanten die mijn diensten erg waardeerden. In 2020, met de uitbraak van de pandemie, werd het heel lastig. We dachten dat we ons huis uit moesten, omdat ons inkomen niet genoeg was om van te leven en de huur te betalen. Mijn markt werkt op de administratie, maar hij kreeg een motorongeluk. Hij moest zes maanden revalideren.’
‘Toen bood Conviventia hulp. Ze bezochten mijn salon en ze hielpen me een klantenbestand op te bouwen. Ik volgde ook een training om een digitaal portfolio te maken en ik ontwierp een logo. Samen ontwikkelden we een hygiëneprotocol, om mijn klanten van dienst te kunnen zijn. Er is geen risico op besmetting met corona in de salon.’ Samen met partner Conviventia ondersteunen we jongeren in Colombia die een bedrijf willen starten. De jongeren volgen onder andere een training ondernemerschap en krijgen begeleiding. De coronapandemie heeft grote impact op de bedrijfsvoering. Via het project Werk en Opleiding Colombia ondersteunen we jonge ondernemers met bijvoorbeeld een training online marketing.
‘Ik ben dankbaar dat ik mijn bedrijf niet hoefde te stoppen. Ik kan door met mijn werk. Het bedrijf is winstgevend en ondanks de economische situatie is er veel vraag naar mijn diensten. Ik wil goede service bieden, zodat ik mijn man en dochter een mooie toekomst kan geven.’
Terwijl er in India nog steeds veel mensen besmet worden met het coronavirus, vindt er ondertussen een migratie binnen het land plaats. Naarmate de lockdowns langer duren, vertrekken duizenden werknemers uit allerlei sectoren uit de grote steden om terug te keren naar de dorpen waar ze vandaan komen. Uit angst voor het verliezen van hun huis, of uit angst voor het verliezen van voorzieningen die belangrijk zijn voor het levensonderhoud.
‘Het ging de goede kant op, maar toen kwam corona.’ De zin vormt het kantelpunt in het verhaal van Tanzim Ahamed Imran uit Bangladesh. De 17-jarige jongen komt uit een arme familie waardoor onderwijs niet vanzelfsprekend was. Toch lukte het hem om met een parttime baan geld te verdienen om zijn opleiding te betalen, maar toen was er de coronapandemie….
‘Allereerst ben ik God dankbaar dat Hij onze familie beschermt tijdens de pandemie. Ik bid voor iedereen die lijdt aan corona.’ Hoewel er in de familie van Nashid Sheikh nog niemand positief getest is op corona, heeft de pandemie grote impact op hun leven. De 18-jarige jongen vertelt hoe het gezin worstelt om de crisis door te komen:
‘Samen met mijn ouders en mijn zusje wonen we in Siddikia Moholla, een buitenwijk van Khulna. Hoewel ons gezin niet groot is, is het voor mijn vader moeilijk om ons te onderhouden. Hij is een ongeschoolde arbeider met een laag salaris. Ik volg een opleiding en mijn zusje gaat ook naar school. Mijn vader werkt hard om het schoolgeld te kunnen betalen. Vanuit deze moeilijke omstandigheden bracht de coronacrisis ons in een hachelijke situatie.’
‘Door de maatregelen kon mijn vader steeds moeilijker werk vinden en moesten we ons spaargeld gebruiken om eten te kopen. Op een dag was het spaargeld op en had mijn vader ook geen inkomen. We stonden voor een grote uitdaging, want we hadden geen eten meer. Via de overheid en een lokale organisatie kregen we wat ondersteuning, maar dat was niet genoeg.’
‘Ik was wanhopig en ik vroeg me af hoe ik kon helpen om de crisis door te komen. Toen heb ik contact opgenomen met de Job & Business Service, maar tijdens de crisis zijn banen schaars. De medewerker van de JBS adviseerde me om als ZZP’er aan de slag te gaan met iets dat ik vanuit huis kan doen. Hij leerde me over online marketing via Facebook, YouTube en mailings. Na twee maanden vond ik via de JBS een baan bij sajobd.com, een webwinkel. Zij boden me 5.000 taka (48 euro) per maand. Dat was een wonder! Met dit salaris hebben we drie maaltijden per dag. Ik voel me ook veilig, want ik kan vanuit huis werken. Mijn salaris is nu 6.000 taka (58 euro) per maand.’
‘Ik ben dankbaar voor de steun vanuit de JBS en de kans die sajobd.com me geeft ondanks de crisis. Ik hoop dat de coronacrisis snel voorbij is en we ons normale leven weer terugkrijgen.’
De situatie in India is zeer zorgelijk. De tweede coronagolf woedt in alle hevigheid. Sommige families hebben geen geld of geen mogelijkheid om hun eigen familieleden een waardig afscheid te geven. Dat moet anders, vond de 25-jarig Bharath.
Corona gaat hevig tekeer in India. Iedereen kent er wel iemand die eraan is overleden. Zo ook Ebenezer Thomas, algemeen directeur van Woord en Daad India. „Ik heb veel vrienden en collega’s verloren.”
Koffie is de passie van Jennifer Fajardo (32) en Néstor Farfán (38). Samen starten ze Vocatio, een onderneming die koffie verbouwt en verwerkt. Daarbij kregen ze ondersteuning van partnerorganisatie Conviventia. De zaken gingen goed en er werden plannen gemaakt om de koffie te exporteren. Toen brak de coronapandemie uit en kwamen alle plannen tot stilstand.
“Elke morgen staan we met angst en beven op. Bang voor welk slechte nieuws ons deze dag weer bereikt. We horen elke keer weer over een familielid of vriend die overlijdt.” De Indiase Pradeepa is aangeslagen. Ze verloor een goede bekende aan corona: oud-collega Raja Suneetha. Raja werkte 31 jaar als docent voor één van de Word and Deed-scholen in India.
“De situatie hier is erg zorgwekkend en chaotisch”. Dat zijn de woorden van onze partner Ebenezer Thomas, directeur van Word and Deed India. Het gaat al weken niet goed in India. De besmetting lopen op en de ziekenhuizen puilen uit. Te zieke mensen lopen het risico niet verzorgd te worden. Langzaam maar zeker komt de noodhulp voor India op gang.
Hét vaccin dat ons de controle over ons leven terug moet brengen. De vraag is: wie heeft er als eerste recht op het vaccin? Die puzzel wordt nu gelegd. Als het vaccin er is, kan de wereld weer bijna zoals vroeger worden.
Toen de coronapandemie in maart de wereld over trok, zette de Ethiopische autoriteiten teams in om voorlichting te geven in de dorpen over symptomen en het belang van goede hygiëne.
Burkina Faso, december 2021. In deze tijden van pandemie kwam het land ook verschillende keren in het nieuws vanwege terroristische aanvallen en geweld tegen christenen. Hoe gaat het nu in het land? We vroegen het aan Pascal Ooms, werkzaam bij Woord en Daad, en Christelle Kalwoulé, voorzitter van SPONG – een Burkinese organisatie die namens 230 lokale organisaties lobbyt voor goed overheidsbeleid.
‘Toen ik voor het eerst op de radio hoorde over deze ziekte, gaf ik er weinig aandacht aan. Ik dacht dat het een ziekte in de stad was en dat het niet in zo’n afgelegen gebied zou komen,’ vertelt Bule Woticha uit Ethiopië. De 45-jarige vrouw woont samen met haar dochter Tahir Bonte en haar anderhalf jaar oude kleinzoon in de afgelegen regio Senbatu Shalla.
Deze column van Missy Christie verscheen eerder in het Nederlands Dagblad, 31 oktober 2020
In Colombia markeerde de eerste week van september een bijzonder moment: één van de langste lockdowns ter wereld werd afgesloten. In maart ging Colombia in een strikte lockdown vanwege COVID-19. Al na een paar dagen hadden mensen moeite voedsel op tafel te krijgen. Colombianen in nood hingen rode vlaggen uit ramen en deuren – de rode vlag werd een nationaal symbool voor honger.
In een halfjaar werd Colombia tien jaar teruggeworpen in de tijd. Armoedecijfers zijn nu gelijk aan die van 2010, en er zal een decennium nodig zijn om op het oude niveau terug te komen. Bogota, onze hoofdstad, is een van de steden waar de crisis het hardst heeft toegeslagen. Veel inwoners, meest jongeren en vrouwen, zijn werkloos geraakt. In juli was het werkloosheidspercentage 25,1 procent, wat staat voor het verlies van 1,2 miljoen banen.
Elke dag horen we verhalen zoals het verhaal dat Lady Parra me vertelde. Lady is een alleenstaande moeder die op straat kranten verkocht. Ze heeft geen inkomen meer en heeft geen idee hoe ze met haar kinderen moet overleven. Of het verhaal van Carlos Zabala, die in 2017 tot zijn vreugde een eigen restaurant kon openen, na 22 jaar in de informele sector werkzaam te zijn geweest. Carlos moest zijn zaak sluiten en inmiddels zijn bij een inbraak zijn meubilair en keukenapparatuur geroofd. In een paar maanden tijd verloor hij alles waarvoor hij jaren had gewerkt.
Ook in de stad Cartagena zijn de gevolgen van de pandemie groot. De werkloosheid steeg er van 7,3 naar 20,5 procent. In Soacha, een wijk met veel Colombiaanse en Venezolaanse migranten, zijn grote zorgen om het toenemende geweld. Alleen al in dit jaar zijn 23 bendes geïdentificeerd die Soacha als hun werkgebied hebben. In de afgelopen drie maanden was diverse keren sprake van bloedige protesten, gedwongen rekrutering van kinderen en andere heftige geweldsdelicten. Volgens politierapporten zijn ontvoeringen, afpersing en drugsconflicten sterk toegenomen in het afgelopen half jaar. We maken ons vooral ook zorgen om de jeugd: die heeft beperkt toegang tot virtueel onderwijs, te weinig te eten en leeft steeds meer in armoede. Het is een kwestie van tijd voordat velen van hen, in een poging aan de armoede te ontsnappen, terecht zullen komen in gewelddadige gangs.
Tegen deze achtergrond is het werk van Conviventia belangrijker dan ooit. In deze tijd, waarin angst, onzekerheid en ziekte overheersen en armoede verergert, is een boodschap van waarheid en hoop nodig. Het Woord van God is hier nodig! Toen de scholen gesloten waren, deden we ons best het onderwijs door te laten gaan. Een moeilijke taak in een gebied waar veiligheid van medewerkers niet kon worden gegarandeerd. We richten ons nu voornamelijk op tegengaan van honger, vergroting van de veiligheid van kinderen en het regelen van afstandsonderwijs. Daarnaast lichten we families voor over ziektepreventie en lobbyen we voor werkgelegenheid. Dit werk zal nodig blijven, ook als we de pandemie te boven komen en de verwoestende effecten van deze tijd zichtbaar zullen worden.
De huidige omstandigheden stellen ons voor enorme uitdagingen in onze strijd tegen armoede en onrecht, die toch al niet gemakkelijk was. Tegelijk worden we er elke dag bij stilgezet dat onze God alle wijsheid en alle macht heeft. Ook deze pandemie loopt Hem niet uit de hand. God is onze toevlucht en bij Hem kunnen we terecht. We zijn dankbaar dat Hij ons instrumenten van zegen laat zijn in deze moeilijke tijd. Hij voorziet in wat we nodig hebben om dit werk te kunnen doen. We ervaren deze hoop zelf én we mogen ervan uitdelen: houd vol, vertrouw op Gods kracht, op Zijn goedheid en op Zijn nooit eindigende liefde.
Tekst: Missy R. Christie de Acosta, directeur van Conviventia in Colombia (partnerorganisatie van Woord en Daad)
Geldgebrek beroofde Fatema Akter Bithi van toekomstperspectief. De zestienjarige Bengaalse wilde graag naar school, maar haar ouders hadden te weinig geld. Na de basissschool bleef ze thuis om samen met haar moeder voor haar twee broertjes en zusje te zorgen. ‘Mijn leven stond stil. Ik had geen dromen of ambities.’
De vader van Fatema werkt als beveiliger, haar moeder is dagloner. Het gezin heeft nauwelijks genoeg om van rond te komen. ‘Mijn ouders dachten na over een huwelijk voor mij,’ vertelt de tiener. Via een vriendin hoort Fatema over vakonderwijs, dat praktischer is en minder kost. ‘Ik realiseerde me dat ik door een technische training mijn vaardigheden kon verbeteren en geld kan verdienen voor mijn familie.’
Duizenden jongeren in Bangladesh zitten in vergelijkbare situaties als Fatema. De ouders verdienen te weinig om onderwijs te betalen. Terwijl diezelfde vakopleidingen de jongeren perspectief geven voor de toekomst. Met een vakdiploma op zak kunnen ze aan het werk en verdienen ze meer geld dan wanneer ze ongeschoold de arbeidsmarkt op gaan. Woord en Daad werkt samen met de lokale organisatie CSS om deze jongeren toegang te bieden tot vakonderwijs. De jongeren kunnen kiezen uit een breed scala vakopleidingen. Na hun opleiding kunnen de jongeren aankloppen bij een bemiddelingsbureau dat hen helpt om werk te vinden.
Het lukte Fatema om haar ouders te overtuigen haar naar de vakschool te laten gaan. In januari startte ze met haar opleiding kleermaker. ‘Ik hoop dat ik na de training een eigen naai-atelier kan openen en ik geld kan verdienen om mijn familie te helpen.’ De enthousiaste studente was net drie maanden onderweg met haar studie toen de coronapandemie de wereld silzette. ‘Alles is anders geworden sinds corona in maart in Bangladesh kwam. De vakschool is gesloten. Bid alstublieft dat God alles weer normaal wil maken en ik kan werken aan een betere toekomst.’
De maatregelen die de regering in Tsjaad eerder dit jaar nam om de verspreiding van het coronavirus te voorkomen, heeft grote gevolgen voor jonge ondernemers. Winkels en markten werden gesloten en de samenleving moest zich snel aanpassen aan ‘het nieuwe normaal’. Juist in deze crisismaanden komt de ondernemerszin van de jongeren naar boven.
Job Booster Tsjaad ondersteunt startende ondernemers. De ondernemers worden uitgedaagd hun businessplan te presenteren. Een aantal ondernemers wordt geselecteerd. Zij krijgen coaching van ervaren ondernemers die hen helpen hun businessplan verder uit te werken en de eerste stappen als ondernemer te zetten. Eén van de belangrijkste criteria bij de selectie is de ondernemerszin van de jongere. Daarnaast moet elke onderneming minimaal twee werkplekken bieden aan andere jongeren. De ondernemers die niet geselecteerd worden voor de coaching, krijgen wel ondersteuning om hun plannen verder uit te voeren.
Haoua Ngargoldji is één van de jongeren die vorig jaar geselecteerd werd. De coronacrisis had grote impact op haar kapperszaak. ‘Voor de coronacrisis had ik een dameskapsalon. De coronauitbraak en de crisis hebben mijn bedrijf hard getroffen. Ik moest mijn kapsalon meer dan drie maanden sluiten, dus mijn omzet daalde sterk. Ik heb al mijn spaargeld gebruikt om te overleven.’
De coronacrisis had voor veel jonge ondernemers grote gevolgen. Vanuit Job Booster werden de jongeren ondersteunt om hun bedrijf aan te passen aan de nieuwe situatie. De jongeren konden onder andere financiële ondersteuning aanvragen.
‘De 335 euro noodlening van Job Booster Tsjaad kwam precies op tijd, want daardoor kon ik een nieuwe onderneming starten. De vraag naar zeep is enorm gestegen tijdens de crisis, dus ben ik een bedrijf begonnen dat vloeibare zeep produceert. Die verkoop ik heel snel. Ik verkoop gemiddeld 30 flessen per dag voor 400 XAF (0,61 euro) per fles. Ik heb drie jongeren in dienst die de flessen verkopen. Daarnaast heb ik de lening gebruikt om wat kappersmateriaal te kopen en thuis een kleine kapsalon in te richten. Daarmee verdien ik gemiddeld 5.000 XAF (7,62 euro) per dag. Dankzij die inkomsten kunnen we de crisis overleven en kan ik voor mijn familie zorgen. Bedankt Job Booster! En Gods zegen voor alle donateurs.’
Veel mensen in Tsjaad koken op gas uit gasflessen. De ambitieuze ondernemer Prosper Djinguemadji ziet een gat in de markt. Hij werkt al maanden aan een prototype om biogas te produceren. In maart liet hij de ontwikkelingen zien. Nog diezelfde maand zette de coronapandemie het leven in Tsjaad letterlijk stil. Winkels en markten werden gesloten en de samenleving moest razendsnel wennen aan een ‘nieuw normaal.’ Prosper vertelt over zijn passie voor biogas, maar ook over de impact van de coronacrisis op zijn werk.
‘Maar weinig mensen in Tsjaad hebben toegang tot groene energie. Ik wil graag met lokale middelen groene energie opwekken voor huishoudens,’ vertelt de 29-jarige ondernemer. ‘Er zijn veel mensen in de steden en op het platteland die letterlijk in duisternis leven.’ De cijfers onderstrepen dat. Slechts 3% van de huishoudens is aangesloten op het elektriciteitsnetwerk en 90% van die huishoudens is in de hoofdstad Ndjamena te vinden. Prosper studeerde civiele techniek. Vacatures zijn er echter nauwelijks in Tsjaad. Een eigen onderneming starten is voor veel jongeren een manier om toch geld te verdienen.
Met het Job Booster programma ondersteunen we deze startende ondernemers. Net als Prosper hebben de jongeren voldoende kennis, maar tijdens de opleidingen is er weinig aandacht voor ondernemerschap. Job Booster daagt de jongeren uit om hun businessplan te presenteren. De jongeren met een ondernemersmentaliteit en een goed idee worden geselecteerd voor verdere coaching. Het programma ondersteunt hen met trainingen over bijvoorbeeld administratie en belastingwetgeving. Daarnaast worden alle jonge ondernemers gecoacht door een ondernemer.
Prosper is één van de jonge ondernemers die geselecteerd werd. Door zijn aderen stroomt het bloed van een ondernemer en zijn idee om groene energie te leveren maakte indruk. ‘Ik vul het vat voor een derde met afval, koeienmest, bladeren en groenafval, en voor een derde met water. Dan sluit ik het vat goed af en laat het 30 dagen fermenteren.’
In die dertig dagen komt een proces op gang in het vat waarbij biologisch gas geproduceerd wordt. Met dat gas kan een huishouden ongeveer een week koken. Daarna moet een deel van de gefermenteerde afval uit het vat worden getapt en nieuwe mest, bladeren en groenafval worden toegevoegd. Zolang je het vat niet helemaal leeghaalt, blijft het fermentatieproces continu op gang.
Job Booster stimuleerde Prosper om zijn idee verder uit te werken. Een eerste stap is een prototype maken om de techniek te testen. Hij werd ook aangemoedigd om een marktonderzoekje te doen. Prosper was hier nog volop mee bezig toen de coronacrisis uitbrak. Een moeilijke tijd voor zijn jonge startup, maar Prosper liet zich niet tegenhouden door tegenslag. Nu hij zijn idee voor biogas even moet laten rusten, bestormt hij de markt met een ander biologisch product: biologische mest.
‘De noodlening van Job Booster hielp me om vier medewerkers in dienst te nemen en mijn eerste nieuwe product op de markt te brengen. De lening was de redding voor mijn jonge startup. Het hielp me de crisis te overbruggen door een nieuw product in de markt te zetten: biologische mest. Veel klanten die mijn product hebben gebruikt, komen terug en zijn zeer tevreden. Sommige klanten vinden dat we eerst een laboratoriumtest moeten doen.’ Job Booster hielp de jonge ondernemers die getroffen werden door de coronacrisis, onder andere met financiële ondersteuning om hun bedrijf aan te passen.
Hoewel de verkoop van biologische mest goed gaat en hij zich daar nu volledig op focust, blijft Prosper bezig met zijn concept voor biogas. ‘Ik word omringt door experts en ondernemers die me motiveren en begeleiden. Ik weet zeker dat ik op de goede weg ben om binnen een paar jaar succesvol te zijn!’
In maart liet een trotse René Kourabe zijn uienveld zien. Het zag er goed uit. De grote uien waren duidelijk zichtbaar in de scheuren in de grond. Job Booster Tsjaad ondersteunt de jonge ondernemer om zijn agrarische bedrijf te laten groeien. Toen sloeg de coronacrisis toe, juist op het moment dat de uien geoogst konden worden. René Kourabe vertelt:
‘In januari zaaide ik uien met het geld dat ik verdiende met de rijstoogst. In maart oogstte ik de uien. De oogst was al minder dan ik hoopte. Ik verkocht de uien op krediet aan een handelaar, dat was voor de coronacrisis. Toen de regering op 19 maart aankondigde dat alle markten en winkels gesloten werden, belde de handelaar mij op. Hij kon de uien niet verkopen en we konden de uien niet bewaren. De prijzen waren direct fors gedaald. Dat was de dag van mijn ongeluk. Alles stond stil en ik kreeg niets terug.’
Job Booster Tsjaad
René is een van de ondernemers die door Job Booster Tsjaad gecoacht worden. De jonge ondernemers worden geselecteerd op hun businessplan en mindset. Zij worden gecoacht door ervaren ondernemers die hen helpen om een bedrijf te starten. De coronacrisis had voor veel jonge ondernemers grote gevolgen. Vanuit Job Booster werden de jongeren ondersteunt om hun bedrijf aan te passen aan de nieuwe situatie. De jongeren konden onder andere financiële ondersteuning aanvragen.
Een wonder
‘De steun van Job Booster Tsjaad in deze moeilijke periode was een gebedsverhoring, want ik had geen geld om rijst te zaaien. Normaal gebruik ik de winst van de uien om rijst te kopen. Dankzij de noodlening van Job Booster, ter waarde van 500 euro, kon ik investeren. Ik heb een pomp gekocht, zodat ik mijn akkers kan irrigeren en meer land kan huren en ik heb rijst gezaaid. Ik heb vijf medewerkers op mijn boerderij. Ik dacht dat het verloren was, maar God doet wonderen. De lening van Job Boodster was een wonder voor mij. God zegene Job Booster en de donoren opdat ze nog meer mogen bereiken.’
In het sponsorprogramma werken we niet alleen aan onderwijs voor kinderen. Woord en Daad kijkt breder en betrekt ook ouders, want alleen op die manier kunnen we duurzame verandering realiseren en armoede doorbreken.
De scholen in Nederland zijn weer geopend, maar wereldwijd kunnen 1,5 miljard kinderen en jongeren nog niet naar school door de uitbraak van het coronavirus. De impact hiervan is enorm, want onderwijs speelt een belangrijke rol bij het tegengaan van armoede en ongelijkheid.
Bezoekadres
Stichting Woord en Daad
Spijksedijk 16
4207 GN Gorinchem
0183 – 61 18 00
info@woordendaad.nl
IBAN: NL64 RABO 0385 4870 88
RSIN: 004275871
© Woord en Daad | Privacy statement | Disclaimer